روزهای زودگذر...

امروز آقای سبیل بهم گیر داد , و کلی بی حوصلگی هاش بیشتر شد . هر روز کلافه تر کلافه تر می شه ,آخه نمیدونم با این سنش چرا بازنشست نمی شه ؟؟؟ 

آقای سبیل , یکی از استادای محترممه که یه پیرمرد بی حوصله و عصبی و کلافست . مخصوصا من , به شدت رفتم رو نروش ..

ولی من یه تجربه بزرگی کسب کردم , و اون اینکه توی بدترین لحظه های زندگیتم باید واسه رسیدن به هدفت ادامه بدی ,ادامههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههههه 

شاید خیلی کلیشه ای به نظر بیاد , اما من با تمام وجود به این رسیدم .

این جمله باعث می شه که من صبح های زود , توی سرما ی زمستونی , شبهایی که فقط دو ساعتش و خواب بودم , با زنگ موبایلم بیدار شم و به کلاسی برم که استاداش و بچه ها با سرعت برق با یه زبون دیگه حرف می زنن . 

این روزا ,بی حرفی و تنهایی داشت . نا امیدی و خستگی ... عصبانیت و کلافگی استاد سبیل ..و خیلی چیزای دیگه

اما 

همش و همش , جمله بالا بهم انرژی می ده , و خیلی آروم پیش خودم می گم , ادامه بده عزیزم این اول راهه .. ادامه بده ...

پینوشت .این روزا زبانم یه خورده بهتر شده , در حدی که کاملا و کاملا غرغر های آقای سبیل رو می فهمم :) 

امروزه خیلی از پسرها بر طبق مد های روشنفکری دم از حقوق زنان می زنند اما در عمق مسئله هنوز نمی توانند به زنان همانند انسانهایی با حقوق برابر بنگرند .

اول از همه . نگاهشان و رفتارشان 

 دم از حرفها و سخنرانی های قراح در میان روشنفکران می کنند و خود را خواستار حقوق زنان می دانند ولی تا یک زن زیبا می بینند دست از پا نمی شناسند و تمام حقوق شهروندی و احترام به شخصیت زن رو از هوش می برند . گاهی آنان مجرد هم نیستند اما همانند اجداد خود در فکر حرمسراها می باشند .

واقعا خجالت آور است , هنوز زنان ایرانی را با الفاظ نا درست در ذهن های خود ثبت کردند آنان را خاله زنک و حسود و  .. می دانند . گویی نمی خواهند باور کنند که امروزه این زنان ایرانی هستند که ساعتها و وقتهای زیادی را صرف کارهای مهم می دهند و متاسفانه این خصوصیات در خود این آقایان به شدت دیده می شود .

زنان ایرانی را ناتوان و تنبل می خوانند اما باور ندارند که این زن ایرانیست که می تواند در برابر این همه فشار و محدودیت در کشور هنوز بیشتر از شصت درصد دانشجویان کشور را تشکیل دهد .

فحش ها را نثار مادران و خواهران خود می کنند و دم از این می زنند که زنان ایرانی نمی توانند چون حسودند و چشم و هم چشمی دارند ....

هنوز خواهران و مادر و همسر خود را ناموس خود می شمراند برای زورگویی ها و فشار های بیشتر 

...

قبل از حرف های زیبا و سخنرانی های قشنگ , بیاییم کمی با خودمان رو راست باشیم .

 وقتی خواستار حقوق برابر برای زن ایرانی هستیم تا چه حد به عنوان یک مرد ایرانی به این حقوق احترام می گذاریم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مثل ندید پدید ها موزیک های دهه پیش که تو لپ تاپم چند تایی بود , ریختم دارم حال می کنم .

چه خوبه هر وسیله ای رو به وقت احتیاجت بخری , نه فقط چون همه دارن تو هم باید داشته باشی .

منم واسه گوش کردن واسه زبان فرانسه احتیاج داشتم *****************

تا به امروز , حس دوریم دوری آغوش ها بود . دوری دستها و بوسه ها 

دوری داد ها فریادها , دوری درد و دل ها 

اما , کم کم حس می کنم . حرفهایم ,شادی هایم و غصه هایم برایتان دور است . و حرف های شما برای من ... 

دوست دارم حرف بزنم , درد و دل کنم . ساعتها یا شاید گاهی گریه 

اما نمی شناسید درد هایم را ..  نمی دانید و درک نمی  کنید 

و من نیز درد های شما را نمی فهمم . تغییر کرده ام . 

دوری راه , فقط دوری کیلومترها نبود . دوری خیلی چیزها بود . 

گاه احساس تنهایی می کنم .خفه می شوم . در تنهاییم بلند بلند حرف می زنم . 

سخت است .. سخت 

با این همه انگیزه , با این همه شور وصف نا شدنی به اینجا امدم 

اما هیچ وقت فکرش رو نمی کردم این سختی ها واقعا مرا خسته کند . 

اما من مثل همیشه از پس همه سختی ها پیروز و خوشحال بیرون می ام 

مطمئنم ... مطمئن 

 نمی توان گفت .

 نمی توان حتی به این کاغذ و قلم ها هم اعتماد کرد . وقتی باهاش حرف زدم غمگین شدم . دوست نداشتم اینطور شود . دوست داشتم مثل همیشه صدای شادش هیجانی تر از همیشه باشد . تنها بود . تنهای تنها ...

دوست داشتم مثل همه خوشبخت های دیگر , خوشبخت می بود . 

خسته ام و سرم درد می کند از این سرنوشت های خسته کننده و تاریک بعضی ها

تا به کی باید سرنوشت های تاریک در جلوی چشمانم ببینم 

نباید گفت ... سکوت کن . و درباره آب و هوا  حرف بزن . سکوت کن . سکوت تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

هیچ نگو .  او باید تنها باشد . سرنوشت او تنهایی است .... 

خیلی گیج شدم تو برنامه های آیندم . نمی دونم تو زمینه دکترا و ریسرچ ادامه بدم و آخرش استاد دانشگاه بشم یا برم به سمت مستر های کاری و دنبال کارای خوب باشم . تو ایران گرفتن دکترا خیلی ارزشمنده و هرکسی که از ایران می آد اینجا با هدف دکترا و گرفتن تز می اد . منم مثل بقیه ..

اما در طول این یه سال درس خوندن , با خیلی از استادام , همکلاسیام , دوستای ایرانی که صحبت کردم فهمیدم واقعا اگه میری دکترا می خونی باید علاقمند به کارای پژوهشی و تحقیقاتی باشی . و اگه می خوای بری سر کار , بهتره بری مستر کاری بخونی وقتت و صرف یادگیری و تجربه کار کنی .

منم , به کار کردن بیشتر علاقمندم . و از استاد دانشگاه شدن خوشم نمی اد . پس سعی کردم بیشتر تو زمینه طراحی صنعتی که رشته اصلیم بود دنبال مستر های کاری بگردم . اما متاسفانه اینجا دانشگاه های خصوصی خیلی گرون اما خیلی خوبی داره , بعضی هاشون کنکور ورودی سختی داره و بعضی هاشون مصاحبه و دیدن نمونه کارهات ..

اما پس از گشتن تو سایت های مختلف , و صحبت با دوستای مختلف , رشته طراحی برای معماری پیدا کردم . به نسبت دانشگاه های دیگه هزینه اش خیلی کمتره و درسهایی که می گذرونیم کاملا همه علاقمندی های منه . از طراحی صنعتی , طراحی اکولوژی و ...

وقتی این رشته رو تو همین شهر پیدا کردم , کلی خوشحال شدم اما تاریخ پرونده گذاشتنش تا امروز بود . یعنی من فقط یک روز فرصت داشتم . به سرعت مدارک و اماده کردم و امروز بردم تحویل دادم . نمی دونم قبول می شم یا نه ؟ اینجا باید از تمام فرصتهات استفاده کنی چون ممکنه خیلی هاش و به دست نیاری و خیلی هاش زندگی تو در اینده تغییر بده ..

به ناچار امروز رفتیم از یه قصابی عربی یک کیلو سیرابی که کاملا شبیه به حوله بود گرفتیم . 

حالا بوش بماند که کاملا مثل خونه چینی ها شده بودیم .

جیگرم , کلی از ظهر وایساده این و تمیزش کرده , دیگه فکر کنم حالش بد شد .

الان که بعد دو یا سه ساعت پخته , دیدم غمگینه .. می گم . چیه جیگرم . می گه من غذام و دوست ندارم ... 

عزیزم......... دلم واسش سوخت . بهش پیشنهاد دادم , بریزش دور , فردا میریم ماهیچه می گیریم , به یاد کلپچ می زنیم . مثل همیشه منطقی می شه و می گه , نه حیفه . اینقدر زحمت کشیدم .غذا رو نباید ریخت دور ؟؟؟؟

یه مسافرت تنها , به شهر سنت اتین . واسه یک مصاحبه پر استرس . خدای من . نمی دونم چی میشه ؟ ولی بیشتر باید دلم و خوش کنم به مسافرت دو ساعتش . باید سعی کنم تو این سفر تنها باشم و فکر کنم .

خوش گذشتنش مهم نیست . تنهایی و مستقل بونش مهمه و البته مصاحبش . 

امیدوارم همه چی خوب پیش بره 

اینجا تقریبا همه کسانی که می آن تو آب و استخر , شنا بلدن م من احساس بدی داشتم وقتی فقط تو قسمت کم عمق می تونستم شنا کنم اما الان دیگه نمی ترسم از عمیق ............. 

*****

دو روز دیگه باید مسافرت تنهایی برم به یک شهر کوچولو به اسم سنت اتین , یک مصاحبه دارم . امیدوارم خوب پیش بره .

*****

دلم تنگه واستون , اما امان از فاصله های منطقی که شکاف میندازه بین  احساسات ... دلم تنگه ... تنگ واسه حرف زدن های ساعتی . در آغوش کشیدنتون . بوسه ها و نگاه ها و خاطره ها ... اما امان از منطق های پوچ که ما را همیشه از هم جدا می کنه . 

یوهوووو پیش به سوی با سواد شدن بین المللی ........................................................